C'était au temps du cinéma muet (1)

Afspraak met D. in een café aan het Brusselse Sint Goriksplein. Stringent draaiboek: één drankje, vervolgens naar De Film om de hoek, en dan… Whatever.
Die volgorde lijkt me cruciaal, maar D. gooit meteen roet in het eten. Hij is er al en in gesprek met een meisje dat zijn dochter had kunnen zijn. ‘Zeg haar alsjeblieft niet dat we naar een Kuifje-film gaan,’ fluistert hij als ze naar het toilet is.

Er komt een dj en dan zijn er beats en baslijnen die klinken alsof drie straaljagers tegelijk en op verschillende hoogtes overvliegen. D. overschreeuwt zichzelf, het meisje knikt steeds minder enthousiast. Straks pikt haar vriendje haar op en blijven wij hier sjikker achter. Verschrompelde appelen op de fruitschaal. Het leven is een lang proces van moe worden.